Reis 10 – 16 april

Lieve Arthur, AdJan en al mijn medereisgenoten,

Een dag na de reis.
Zittend in de zon in mijn eigen tuin.
Genietend.
Dankbaar.
Gelukkig.

Het was een fantastische ervaring.
Intensief & rustgevend.
Met enorme gelukservaringen & angstige pijn.
Met heerlijke lachmomenten & ruimtegevende tranen.
Alleen & samen.
Loslaten & openen.
Op bergen, door dalen en bij zee.
Onvergetelijk.
Dankbaar.
Gelukkig.

Het leven blijft de sierlijke beweging van berg en dal maken.
De traan en de lach zullen altijd aanwezig zijn.
En dat is goed.
Mooi.
Het leven.

De ervaringen van deze reis neem ik mee over berg en dal.
Onvergetelijk.

Dank jullie!

Liefs,
Lianne


Deze reis was voor mij een herzien met mezelf. Ik heb weer diep in mijn hart kunnen kijken en gevoeld welke emoties ik in me heb. Want die was ik al een poosje kwijt. Ik heb in mijn leven nooit zoveel gelachen en gehuild als tijdens deze spirituele reis.

Ik heb geleerd weer te houden van mezelf en van andere lieve mensen om mij heen. En dat onder de superbegeleiding van Arthur en AdJan. De intentie en de persoonlijke aandacht die tijdens deze ‘reis in jezelf’ wordt gegeven laat zien met hoeveel liefde je elkaar kunt helpen.

Ik kan nu weer verder met mijn leven, heb weer levensvreugde en levenskracht. Mijn ogen stralen weer en ik zie veel kleuren in de toekomst. Ik hou van mij.

Peter


Mezelf opnieuw leren kennen
Is wel even wennen
Diep naar mijn eigen hart kijken
En mezelf niet meer ontwijken
Stil staan bij wat er is en het er laten zijn
Vreugde, verdriet, maar ook pijn
In de rivier mocht ik mijn ouders laten varen
Maar hun liefde zal ik altijd voelen en in mijn hart bewaren
Dit geeft mij de ruimte om mijn koers te kiezen
En te vertrouwen op mijn eigen kracht ondanks de verliezen
Thuis wil ik verder met de ontdekkingsreis gaan
En hiervoor ruimte maken in mijn bestaan
Er zit nog een deel wat ik wil bekijken, voelen en loslaten
Hierin ga ik hulp zoeken om daarover te praten
Ik weet dat dit goed komen mag
Ik ga genieten: van mezelf, van het leven, elke dag!

Een geweldige reis. Prachtige mensen, respect, veiligheid, vertrouwen, openheid, slingers, tranen, taart, lachen en wurgmomentjes. De perfecte ingrediënten voor een feest! En dat was het ook, een feest om mezelf te leren kennen, om te voelen welke stappen ik ga nemen. En zeker ook om de stroming te mogen voelen. Een nieuw levensjaar met nieuwe kansen!

Borstenman en AdJan, een hele dikke knuffel en heel veel liefde om jullie te bedanken voor deze prachtige ervaring.

Liefs voor mezelf en anderen,

Wendy


Wat een heerlijke en bijzondere week was dit. Een weldaad voor mijn lichaam en geest, dat zich afspeelde in een prachtige, stille omgeving met stoere, krachtige bergen en wandelpaden, omringd door kleurrijke en lieflijke bloemen.

Voor mij het decor voor mijn eerste spirituele ervaring. Ik ging er open en zonder verwachtingen in en het werd een week met veel mooie ervaringen. Door meditatie en het behandelen van de chakra’s heb ik ervaren hoe het is om naar de signalen te luisteren die mijn lichaam afgeeft, waar mijn grenzen liggen en welke kracht ik in me heb. Meer luisteren naar mijn gevoel en de grenzen die mijn lichaam aangeven zorgen ervoor dat ik mijn energiebalans beter onder controle kan houden.

Deze ervaring werd mogelijk gemaakt door de begeleiding van Arthur en AdJan, die door hun open houding een veilige en vertrouwde omgeving creëerden, waarin ik me kon uiten en mezelf kon zijn. Maar de ervaring was ook bijzonder door de groep mensen met wie ik afgelopen week deze spirituele ontdekkingstocht heb gemaakt. Stoere, krachtige, kleurrijke en liefdevolle mensen. Dat maakt deze week tot een mooi cadeau voor mezelf, waarvan ik ook weer in het dagelijkse leven veel plezier ga beleven.

Dank voor deze ervaring!

Margreet


Een handvol vrienden
Meer hoeft het niet te zijn
Voor het stikken van het lachen
En het stillen van de pijn!

Gerard van Maasakkers


Lieve allemaal,

Ik ging er blanco in, met een verdrietig hart. Ik heb het op me af laten komen, loslaten was en is een thema. Ik heb er een begin in kunnen maken, een heerlijke en leerzame week, heel gezellig en heel warm.

Ontzettend bedankt en heel veel succes met de voortzetting van Serendipity.

Met een lieve groet,
Ans

Een heerlijke zonnige week, helemaal voor mezelf! Een hele nieuwe ervaring, maar zeer goed bevallen, ook al omdat de reis niet alleen was, maar met allemaal lieve mensen om me heen. Heel erg bedankt voor deze eerste reis voor mezelf. Er gaan er zeker meer volgen.

Lieve groet,

Christa

PS:

Doen en laten
Doe het tweede
Laat het eerste
Dat zal u baten


Ik ben een dankbaar mens.

Arthur, hartelijk dank voor ons moment aan het einde van de week: ons reflectiemoment en eerlijkheid. 2 elementen die belangrijk zijn voor de persoonlijke groei van ons mens-zijn, onze ziel. Top!

AdJan: Wat een fijn moment om bij jou & Marloes thuis te zijn en de liefde ook tussen jullie te mogen ervaren. De energie (prana) is daar (op jullie plek) bijzonder krachtig aanwezig. Het was een bijzonder moment!

Liefs,
Angela
PS: Ik vind Vicky ook top!


Wat er nu in mijn lijf omgaat is onbeschrijfelijk. Zoveel liefde en warmt om me heen. Ik heb mogen zijn wie ik ben. Ik heb ruimte gevoeld om mijn verdriet te uiten. Ik had deze reis geboekt om dichter bij mezelf te komen, dichter bij mezelf te komen, maar vooral om van mezelf te leren houden.

Het was een week om nooit te vergeten. Ik koester het en heb het in mijn hart het allermooiste plekje gegeven.

Thanks, with all my love.
Natalie


Lopend over de toppen van de bergen
Genieten van de branding
Een hele bijzondere ontmoeting met Vicky
De Spaanse zon
Arthur & AdJan als goed koppel
‘Puur’ tussen de geiten

Hele lieve mensen, dank jullie wel

Xxx
Marion


Een krachtige en kleurrijke innerlijke reis in een heerlijke sfeer met 2 prachtige ‘reisleiders’. Met een hartsontmoeting met mijzelf als resultaat.

Joost


Goed, de olifantjes heb ik wel eens beter getekend, maar misschien moet ik die ook maar eens los gaan laten. Deze week heeft me heel veel opgeleverd: mijzelf mijzelf laten zijn. En dat ging niet vanzelf, dat ging met vallen en opstaan, maar met veel liefde en schoonheid van de overige deelnemers, het personeel van el Molino en het natuurschoon. Ik bedank mezelf voor dit cadeau en ik bedank jullie voor jullie onvoorwaardelijke toewijding en liefde.

Dikke kus,
Hugo 2.0


Wat een super bijzondere reis! Woorden schieten me eigenlijk te kort om op te schrijven hoe het was. Daarom een stukje uit een musical (Tarzan, van zo ver), wat volgens mij een prima beschrijving is van afgelopen week!

Van zover ben ik gekomen
En zo lang heb ik gewacht
Op de aanblik van dit wonder
Zoveel mooier en grootser dan ik ooit had gedacht. Zo stralend, zo rijk, zo bijzonder!
Van zo ven ben ik gekomen
En de wereld geeft zich bloot
Een delirium van kleur
Of de wereld zijn kleuren speciaal voor mij showt
Ik laat het maar gewoon gebeuren!
Ik voel me thuis en welkom
Als een vriendin
Ik krijg vleugels en ik zweef
Of ik thuis kom. Na een lange, lange reis.
En het groeit binnen in. En ik voel me zo goed.
Dit is mijn moment van bevrijding!

Heel erg bedankt voor alles.

Een lieve warme knuffel, Yvonne


Samen met 17 anderen vertrok ik op een reis vol verwondering over mezelf met de volgende ervaringen: De eerste uren maak ik me vooral druk: of ik als Belgische wel in een groep Nederlanders pas, over de vliegreis waar ik een hekel aan heb, over een plotse wissel van begeleider, over, over, over...

Bij aankomst werkt heel mijn lijf me tegen, lijkt de groep luidruchtig, heb ik geen trek in een uitgebreide lunch; ik wilde daar niet zijn. Ondanks het overheersende idee dat ik mee moest doen met de rest, haalde mijn slechte gevoel de bovenhand. Toen ik vroeg of ik me kon terugtrekken op de kamer, werd hierop met een verrassend natuurlijke 'vanzelfsprekend'-heid gereageerd. Na een diepe slaap sluit ik me terug aan bij de groep en wordt er oprecht geïnformeerd of het wel goed met me gaat. Ik geloof mijn oren niet, ik voel betrokkenheid van mensen die ik niet ken.

Ik besef terstond dat we allen vanuit ons hart gekozen hebben voor deze retraite, dat we daar zijn voor en door onszelf, maar ook om er voor de anderen te zijn. Die eerste dag is er meteen verbondenheid en die blijft.

Elke dag kwam een van de zeven chakra's aan bod door middel van begeleidde meditatie, oefeningen en het vrijwillig delen van emoties/gedachten die zonder oordeel worden gehoord.

Arthur, AdJan en de 15 andere deelnemers creëren constant een veilige haven. Is er een storm op de zee van dat chakra, dan heb ik twee mogelijkheden; de storm uitzitten of met mijn gammele bootje aanmeren om eruit te gooien wat ik niet meer nodig heb en bij te tanken met zalvende woorden, liefdevolle knuffels, zachte kussen, moed en inzicht. Het vergt veel kracht om in een storm naar de haven toe te roeien, maar het is dat of later (ooit in je leven) te verdrinken in jezelf.

Ik bleef zeven dagen in Andalusië maar maakte elke dag een nieuwe reis... eentje naar binnen. Op ontdekkingstocht langs de donkere grotten, de bloeiende tuinen, de kille maan en de warme zon van mijn zijn. Na elke dagafsluiting, fluiten de vogels mooier, staan er meer bloemen op de bergen, smaakt het eten me meer en wordt de liefde in de groep intenser. Mijn zintuigen draaien op volle kracht, om waar te nemen wat er buiten mijn lichaam gebeurd, en vooral om die zintuigen naar binnen te laten kijken: ik ruik mijn diepgewortelde angst, voel de spanning in mijn weke buik, zie het zwarte randje rond mijn groene hart, hoor het kind in mij zachtjes om aandacht roepen en smaak de bittere tranen van miskend verdriet. En het mag er allemaal zijn.

Een Serendipity reis is intens. Net dáárom schrijf je je in. Omdat je intens wil leven, één week lang, in vermoeiende maar voldane strijd met jezelf, omringt door liefdevolle mensen. Je kunt er proeven van de Spaanse gastvrijheid, van lekker eten, de zon, een stranduitstap, de stilte van de bergen om uiteindelijk te ontspannen, jezelf te omarmen en intens lief te hebben. Mijn reis eindigde met het glimlachende beeld: 'ik heb genoeg aan mezelf'.

Dan keer ik terug naar België, naar oude gewoonten, naar een leeg appartement, het roomijs staat al klaar om mijn eenzaamheid te omfloersen. De overgang is keihard, de glimlach vervaagt. Ik heb drie dagen vrij genomen en het voelt schromelijk weinig om te bekomen van de intensiteit van de reis. Het lijkt onwerkelijk, als het in zweet ontwaken uit een droomweek.

Ik sluit me op in huis, negeer de lonkende zon, krul me op in een vluchtende slaap, ik voel me ongeduldig want ik weet niet hoe ik nu leven kan, ik wil het nu, ik wil, ik wil, ik wil.

Om dan ineens, na twee volle dagen, los te laten en voor mezelf op te schrijven; Ik wil geduldig zijn, zodat het leven zich voor me kan ontvouwen, me kan laten zien wat het voor me in petto heeft. Ik wil verrast worden door waardevolle Serendipity momenten die om elke hoek achteloos staan te wachten, ik kijk rustig uit naar de droomweek die een heel leven lang mag duren...

Evi